Becoming Otherwise onderzoekt de materiële, sociale en culturele dimensies van verval en herstel. Door zich te bewegen door momenten van breuk, benaderen Bierich en mountaincutters kwetsbaarheid als een toestand waaruit nieuwe vormen van bestaan kunnen voortkomen. Wat gebeurt er wanneer het schijnbaar onverzettelijke begint te wankelen? Wanneer de structuren die we als vanzelfsprekend beschouwden — politiek, sociaal of zelfs de grond onder onze voeten — uit elkaar beginnen te vallen?

In deze context functioneert taal als een materiaal op zich, met het vermogen om te verbinden, te ontregelen, te vertalen of opnieuw te configureren. De tentoonstelling fungeert als een plek van wederzijds vertrouwen, waarin de kunstenaars hun processen laten samenvallen en zo bewust de grenzen van hun respectieve disciplines verschuiven.

De titel van de tentoonstelling is ontleend aan het werk van antropoloog en filosoof Elizabeth Povinelli, en meer bepaald aan haar concept ‘The Otherwise.’ Voor Povinelli verwijst ‘becoming otherwise’ naar de hardnekkige, vaak stille manieren waarop het leven blijft voortbestaan binnen de scheuren van falende systemen.

Juli Bierich is een Duits-Japanse kunstenaar, gevestigd in Antwerpen. Haar performancegerichte praktijk onderzoekt de ruimte tussen het publieke en het persoonlijke via draagbare werken en live acties. Het lichaam fungeert daarbij zowel als instrument als als oppervlak dat sporen van deze performances registreert. Bierich studeerde af aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen en won in 2024 de Art Antwerp Graduation Prize. Recent presenteerde zij Brace, brace in M HKA, in samenwerking met Emma Mann.

mountaincutters (°1990) is een hybride identiteit: een kunstenaarscollectief dat werkt vanuit Brussel. Met een sterke focus op in-situ sculptuur vertrekken ze vanuit de relatie tussen mens en de omgevingen die hij bewoont. Hun stalen structuren, glazen elementen, keramiek, textiel en organische materialen — aangevuld met poëzie en koperen circuits — vormen tijdelijke ecosystemen waarin energie circuleert tussen het menselijke, het organische en het levenloze.

Hun werk was te zien in solotentoonstellingen bij onder meer Palais de Tokyo in Parijs (2023), Meessen Gallery in Brussel (2024), Centre d’Art Neuchâtel (2022) en La Verrière – Fondation Hermès in Brussel (2021). Daarnaast namen ze deel aan groepstentoonstellingen in instellingen zoals het Middelheimmuseum in Antwerpen (2021), Kindred Spirit in Lissabon (2024) en de Kyiv Biennial in Wenen (2023). Hun werk maakt deel uit van collecties zoals Plateforme 10 — mudac (Lausanne), het Middelheimmuseum en de collectie van de Vlaamse Gemeenschap (Antwerpen), en de Collection du FRAC PACA (Marseille).

De tentoonstelling wordt gecureerd door CASTOR, een Brussels nomadisch platform opgericht door Karel Op ’t Eynde, Camille Van Meenen en Daniel De Decker, dat zich toelegt op het creëren van verbindingen tussen kunstenaars, instellingen en publieken via collaboratieve tentoonstellingsformats.